රත්තරන් දුවේ

 උඹේ ඇස් වලින් මේ ලොව දුටුව           දිනේ
සෙනෙහස වැඩිවී නෙත් කඳුලින්    පෙඟුනේ
ලේ කිරි කරලයි අම්මා කිරි                දුන්නේ
නුඹ රජ කර ලන්නයි දහ දුක්              වින්දේ


 පුන්චි   කාලෙදී   උඹ   මං  තියන්                කරේ
නුඹේ   සිනහවයි   මා   ජීවත්                 කෙරුවේ
සුරන්  ගනාවියක්   වගෙයි   නුඹ              හැදුවේ
හිඟ   කම්   කියා   නොබනිම්   රත්තරන්     දුවේ


අග  හිඟ  කම්  කෙතරම්  ආවත්              අපට
අතපසු  උනේ  නෑ  තියන්න  නුඹ          සැපට
කටට  රහට   බත්  යනකොට  නුම්බෙ    කටට
හෙලූ  දහඩිය  ගත  හැක  මැටි          කළයකට


අද  බලන්න  ඔබ  ලොකු  තරුනියක්         වෙලා
නුඹේ  දෙමව්පියො  නුඹෙ  සේවකයො     වෙලා
එන  භවයෙත්  ඉපදීපන්  මගේම               වෙලා
රත්තරන්  දුවේ  අද  උඹ  වෙනස්              වෙලා


නොදනුවත්ව   රාගෙන්  මත්              උනාට
යහලුවන්  සමග  රැල්ලට                   උනාට
කොල්ලන්  නිතැතින්  දොඩමලු        උනාට
උඹේ පව් නොදීපන් උඹෙ                අම්මාට


විච්චූරණ   කෑලි   ඇඳ   තොරණක්           විලස
අස්   පුච්ච්න   පාට   ඇද   මොණරෙක්     විලස
ඉඟ   පද්දන   හැටි   උඹ   කොරයෙක්      විලස
අඳුමක්  ඇඳපන්   විලි   වැහෙනා              විලස


කවදාවත්   මම   නෑ   අහිතක්                    පතුවේ
සමදා   නුඹෙ   යහපත   මම   සිහි           කෙරුවේ
මං   මේ   කියූ   වැදි   බන   රත්තරන්            දුවේ
අම්මා   කෙනෙක්   උන   දා   වැටහෙයි     රිසිසේ